ชีวิตนี้ น้อยนัก
อปฺปํ วต ชีวิตํ อิทํ อ่านว่า อัปปัง วะตะ ชีวิตัง อิทัง
สิ่งทั้งหลายทั้งปวง ไม่ควรเข้าไปยึดมั่นถือมั่น
สพฺเพธมฺมา นาลํ อภินิเวสาย อ่านว่า สัพเพธัมมา นาลัง อภินิเวสายะ
คนฉลาด ย่อมละบาป
กุสโล จ ชหาติ ปาปกํ อ่านว่า กุสะโล ชะหาติ ปาปะกัง
เมื่อความสำเร็จยังไม่มาถึง ไม่พึงพูดโอ้อวด
อปฺปตฺโต โน อุลฺลเป อ่านว่า อัปปัตโต โน อุลละเป
คนดี ย่อมไม่คอยเพ่งโทษของคนอื่น
นิชฺฌตฺติพลา ปณฺฑิตา อ่านว่า นิดชัดติพะลา ปันดิตา
จงเดินตามพ่อ ที่ดำเนินไปแล้ว
ยาตานุยายี จ ภวาหิ มาณว อ่านว่า ยาตานุยายี จะ ภะวาหิ มานะวะ
คนพาลมักทำในสิ่งที่ไม่ใช่ธุระ
อธุรายํ นิยุญฺชติ อ่านว่า อะธุรายัง นิยุนชะติ
คนมีปัญญาย่อมควบคุมการแสดงออก
อินฺทริยานิ รกฺขนฺติ ปณฺฑิตา อ่านว่า อินทะริยานิ รักขันติ ปันดิตา
ควรกล่าวแต่วาจามีประโยชน์
วาจํ มุญฺเจยฺย กลฺยาณึ อ่านว่า วาจัง มุนเจยยะ กัลยานิง
การพูดเกินขอบเขต ไม่เกิดผลดี
น กิเรว สาธุ อติเวลภาณี อ่านว่า นะ กิเรวะ สาทุ อะติเวละพานี