ความโกรธ ย่อมก่อความพินาศ
อนตฺกชนโน โกโธ อ่านว่า อนัตกะชะนะโน โกโธ
สักการะ ย่อมฆ่าคนชั่วได้
สกฺกาโร กาปุริสํ หนฺติ อ่านว่า สักกาโร กาปุริสัง หันติ
ผู้ประพฤติดี ย่อมฝึกตนอยู่เป็นนิจ
อตฺตานํ ทมยนฺติ สพฺพตา อ่านว่า อัตตานัง ทะมะยันติ สัพพะตา
การสั่งสมบุญ ทำให้มีความสุข
สุโข ปุญฺญสฺส อุจฺจโย อ่านว่า สุโข ปุญญัสสะ อุจจะโย
ความตระหนี่ เป็นมลทินของผู้ให้
มจฺเฉรํ ททโต มลํ อ่านว่า มัจเฉรัง ทะทะโต มะลัง
ตั้งใจศึกษา ย่อมเกิดปัญญา
สุสฺสูสํ ลภเต ปญฺญํ อ่านว่า สุดสูสัง ละภะเต ปัญญัง
คนพาลเท่านั้น ที่ไม่สรรเสริญทาน
พาลา หเว นปฺปสํสนฺติ ทานํ อ่านว่า พาลา หะเว นัปปะสังสันติ ทานัง
อย่าหลงไปตามอำนาจจิต
มา จิตฺตสฺส วสํ คมิ อ่านว่า มา จิดตัดสะ วะสัง คะมิ
การไม่เบียดเบียนกัน เป็นสุขในโลก
อพฺยาปชฺฌํ สุขํ โลเก อ่านว่า อับพะยาปัดชัง สุขัง โลเก
จงเตือนตนด้วยตนเอง
อตฺตนา โจทยตฺตานํ อ่านว่า อัตตะนา โจทะยัตตานัง